Δες το χρόνο... πώς κυλάει, από τη μια στιγμή στην άλλη.
Οι "βελόνες" της τσουκνίδας, Urtica dioica.
Η στιγμή πριν το πέταγμα του ασπροτσικνιά στον βάλτο και το ψάρι που έκοψε για λίγο την ανάσα του.
Καυσόξυλα εν αναμονή μεταμόρφωσης σε στάχτη. Χλωρά. Κατακόκκινα του ευκάλυπτου σάρκα. Έγιναν σε αποχρώσεις του γκρι, της στάχτης, του κάρβουνου το χρώμα του να θυμίσουν. Εκεί θα καταλήξουν.
Πουθενά στη φύση δεν υπάρχει ένα "κλειστό σύστημα" του οποίου η κατάσταση δεν θα τείνει προς το χειρότερο, αν δεν του "προσφέρεις" ενέργεια απ' έξω... Όσο τέλειο κι αν είναι, η "μοίρα" του είναι να καταστραφεί.
Στου ευκαλύπτου τα ριζά, στς ερημιές του λιμανιού του έρωτος της δύναμης, της αναζήτησης πεταμένο σκισμένο
Ω της απώλειας Θεοί αν υπάρχετε· Σκληροί Ατάλαντοι Τεμπέληδες Της δημιουργίας καταστροφείς Του κάλους αφοριστές Του...
Δε γνωρίζω γιατί έκανα αυτό το κλικ. Αυτή τη φωτογραφία. Ίσως τυχαία. Τις περισσότερες φορές "βλέπω" μια "σπαρακτική" μοναξιά (του φωτογράφου) που πάντα μα πάντα θέλει να δει και μια ομορφιά παράλληλα, εντέχνως συγκεκαλυμμένη.

Δημοφιλή

Στη φύση

Ακολουθήστε με

2,800ΥποστηρικτέςΚάντε Like
235ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
10ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
1,200ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
50ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής